Παρασκευή 22 Μαΐου 2009
Η ριζοσπαστική οικολογία στηρίζεται στη δύναμη των πολιτών
Πέμπτη 21 Μαΐου 2009
Με τον ΣΥΡΙΖΑ για το περιβάλλον και την οικολογία
Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, ενεργά μέλη κινήσεων πολιτών και περιβαλλοντικών οργανώσεων, ειδικοί επιστήμονες και ερευνητές, συναντηθήκαμε τα τελευταία χρόνια σε δεκάδες οικολογικά μέτωπα.
Θεωρούμε ότι τα περιβαλλοντικά κινήματα στη χώρα μας έχουν συμβάλλει στην ουσιαστική δημόσια ανάδειξη των προβλημάτων, έχουν κερδίσει μικρές και μεγάλες νίκες ενώ αποτελούν τη βασική δύναμη ανατροπής των κυρίαρχων αναπτυξιακών πολιτικών.
Εργαζόμαστε για την ενδυνάμωση της κοινωνικής και πολιτικής οικολογίας και το περαιτέρω «πρασίνισμα» της σκέψης και των πρακτικών του ΣΥΡΙΖΑ.
Υποστηρίζουμε τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς γιατί προτείνει τον ριζικό οικολογικό μετασχηματισμό οικονομίας και κοινωνίας, ενώ μετέχει στα κινήματα για την πόλη, το περιβάλλον και την οικολογία, οικοδομώντας μέσα από τη δράση τις δημοκρατικές προϋποθέσεις των αναγκαίων αλλαγών.
Για τη συλλογή υπογραφών: perivallonsyriza@gmail.com
υπογραφές: ονοματεπώνυμο κίνηση / ειδικότητα περιοχή
Τετάρτη 20 Μαΐου 2009
Επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα στο εργοτάξιο του Ελαιώνα
Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος γιατί βλέπω ότι τα έργα προχωρούν και πλέον δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σταματήσει το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Ταυτόχρονα, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος και περήφανος και ως Αθηναίος πολίτης αλλά και ως φίλος του Παναθηναϊκού που θα έχουμε ένα γήπεδο-στολίδι, φιλικό προς το περιβάλλον - διότι γύρω-γύρω θα έχει πράσινο - και καθαρό από επιχειρηματικές επιδιώξεις. Το γήπεδο προχωράει και θα προχωρήσει. Δεν θα προχωρήσουν κάποιες άλλες επιχειρηματικές επιδιώξεις, αλλά το ζητούμενο των φίλων του Παναθηναϊκού είναι να προχωρήσει το γήπεδο. Και θέλω να δηλώσω για άλλη μια φορά ότι έστω και την ύστατη στιγμή πρέπει να γίνει αποδεκτό από τον Δήμο της Αθήνας το αίτημα της Ανοιχτής Πόλης, προκειμένου να υπάρξουν οι απαραίτητες εκείνες διαδικασίες, να εργαστεί, δηλαδή, ο Δήμος, προκειμένου όποια προβλήματα, νομικά ή οικονομικά προκύψουν, να καλυφθούν από την πλευρά του Δήμου, όπως έχει υποχρέωση να κάνει.
Είμαι αισιόδοξος ότι σε 19-20 μήνες θα έχουμε γήπεδο αλλά και έναν σημαντικό χώρο αναψυχής, μαζικού αθλητισμού ενδεχομένως, σε 56 στρέμματα, έναν χώρο ανάσας για τους πολίτες της Αθήνας, που ζουν σ’ αυτήν την βαριά τσιμεντούπολη, που πρέπει, επιτέλους, όσους από τους χώρους έχουν απομείνει, να τους αξιοποιήσει προς όφελος της κοινωνίας, προς όφελος των πολιτών.
Σάββατο 16 Μαΐου 2009
Για τους Οικολόγους Πράσινους,
| |
| Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις για ένα κόμμα, όπως οι Οικολόγοι Πράσινοι, που σου είναι πολύ λίγο γνωστό. Σπεύδω να προλάβω την αντίρρηση που θα μπορούσε να εγερθεί. Όχι, δεν είμαι από αυτούς που αντλούν την πληροφόρησή τους αποκλειστικά από τα μεγάλα εμπορικά ΜΜΕ. Αντιθέτως, θα έλεγα ότι μάλλον ενημερώνομαι πολύ περισσότερο από ανεξάρτητες-εναλλακτικές πηγές, παρακολουθώ την κίνηση ακόμα και πολύ μικρών πολιτικών ομάδων, και γενικά πολύ σπάνια μου ξεφεύγει κάποια κινηματική δραστηριότητα. Επίσης, σπεύδω να αντιπαρέλθω τη δεύτερη πιθανή αιτίαση στον ισχυρισμό μου περί του αγνώστου των Οικολόγων. Και εγώ ξέρω τους δύο βασικούς τηλεοπτικούς εκπροσώπους τους (Τρεμόπουλο και Χρυσόγελο) και μερικά ακόμα στελέχη (φευ! μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού) που έχω συναντήσει κατά καιρούς σε διάφορες δραστηριότητες. Ένα κόμμα, όμως, δεν μπορεί να είναι μια χούφτα στελέχη. Πώς μπορεί, λοιπόν, κανείς να τοποθετηθεί για ένα πολιτικό σχήμα που κινείται στη σφαίρα του αγνώστου ή, το λιγότερο, του ελάχιστα γνωστού; Μια πρώτη προσέγγιση θα μπορούσε να είναι η κριτική αποτίμηση της ιστορικής πορείας των Ευρωπαίων Οικολόγων, μιας και οι Οικολόγοι προβάλλουν ιδιαίτερα τη συμμετοχή τους στο κόμμα των Ευρωπαίων Πράσινων. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε, δηλαδή, για ένα σπουδαίο κίνημα της δεκαετίας του ’70, που έδωσε αξιοσημείωτους αγώνες ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος και την απειλή του πυρηνικού πολέμου, για να αφομοιωθεί γρήγορα από την Κίρκη του πολιτικού συστήματος (πολύ πιο γρήγορα από ό,τι η παραδοσιακή Αριστερά…), και να καταλήξει στην ενεργή υποστήριξη, από υπεύθυνες κυβερνητικές θέσεις, των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία, του βάρβαρου αυτού πολέμου που κατέστρεψε χιλιάδες ζωές και έπληξε ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. Όμως, μια προσέγγιση με βάση το ευρωπαϊκό παρελθόν θα μπορούσε να είναι άδικη, μιας και το παρελθόν δεν προδιαγράφει κατ’ ανάγκη το παρόν, και, επιπλέον, ένα κόμμα μπορεί να μην ταυτίζεται με τους Ευρωπαίους εταίρους του. Μια δεύτερη προσέγγιση θα μπορούσε να είναι η κριτική ανάγνωση του πολιτικού προγράμματος των Οικολόγων Πράσινων, στο οποίο κεντρική θέση έχει η πρόταση για ένα ευρωπαϊκό πράσινο New Deal. Η συγκεκριμένη πρόταση χαρακτηρίζεται από την αντίφαση ότι ενώ περιγράφει με μεγάλη ακρίβεια τις "πράσινες επενδύσεις" που είναι αναγκαίο να γίνουν, αφήνει μάλλον θολό το πού θα βρεθούν τα 500 δισεκατομμύρια ευρώ που απαιτούνται για να δημιουργηθούν 5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στην ΕΕ (οι προτάσεις του τύπου "να περιοριστεί η φοροδιαφυγή" μάλλον δεν είναι πολύ συγκεκριμένες). Πέραν όμως της ασάφειας, το βασικό ζήτημα είναι ότι το προτεινόμενο New Deal, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου New Deal (με την έννοια που πήρε αυτό την εποχή του Ρούζβελτ). Ο "πράσινος" στόχος είναι η δημιουργία 5 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας, ενώ σήμερα στην ΕΕ υπάρχουν 20 εκατομμύρια άνεργοι, αριθμός που αυξάνεται ραγδαία. Όταν ακόμα και στα σχέδια επί χάρτου που κάνεις, δεν έχεις σα στόχο την πλήρη απασχόληση, πώς ακριβώς διαφοροποιείσαι από το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο μπλοκ; Εντούτοις, ακόμα και η προσέγγιση με βάση την κριτική στο πρόγραμμα, θα μπορούσε να είναι απατηλή. Πολλές φορές, σχήματα με συντηρητικά προγράμματα έχουν παίξει πολύ πιο προωθητικό ρόλο από ό,τι ορισμένοι που πλειοδοτούν στα μεγάλα λόγια. Έχω την αίσθηση ότι η καλύτερη προσέγγιση είναι με βάση την πράξη. Οι πολιτικοί οργανισμοί κρίνονται πολύ περισσότερο με βάση αυτά που πράττουν τώρα, και όχι τόσο με βάση όσα διακηρύτταν ή έχουν πράξει στο παρελθόν. Εν προκειμένω, για τους Οικολόγους Πράσινους, η πράξη έγκειται στην απουσία τους (με ελάχιστες εξαιρέσεις) από τα κινήματα για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα από αυτά που έρχονται σε μετωπική σύγκρουση με τις καθεστωτικές δυνάμεις, καθώς και στην υιοθέτηση άκρως συντηρητικών εκλογικών επιλογών, όπως η υποστήριξη του νεοφιλελεύθερου Μπουτάρη (τώρα συμμετέχει στο κόμμα Μάνου) στις δημοτικές εκλογές στη Θεσσαλονίκη. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το ότι από αυτόν τον ορυμαγδό μεταδεκεμβριανών οικολογικών πρωτοβουλιών απουσιάζει παντελώς το κόμμα που έχει σα σημαία του το περιβάλλον, αυτό το ίδιο κόμμα που λέει ότι δεν έχει πρόβλημα να κυβερνήσει είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με τη ΝΔ (τις δύο εκδοχές, δηλαδή, του κόμματος των εργολάβων και του λιγνίτη) χάριν… της προστασίας της φύσης. Και είναι σκανδαλώδες το ότι την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ δέχεται σκληρότατες επιθέσεις για τον Ελαιώνα από τον Κακλαμάνη και το σύνολο του πολιτικού συστήματος, αντιπροσωπεία των Πράσινων επισκέπτεται το δήμαρχο του τσιμέντου για να του χαρίσει (μπροστά στις κάμερες, εννοείται) ένα… ποδήλατο. Στην πραγματικότητα, οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι ένα κόμμα που κινείται στη σφαίρα του αγνώστου μόνο από κινηματικής σκοπιάς. Στο σύμπαν της αστικής πολιτικής, της ιδιωτικής τηλεόρασης και των δημοσκοπήσεων έχουν το δικό τους αναγνωρίσιμο ρόλο. Γιάννης Αλμπάνης |
Έγινε και το δεύτερο βήμα στον Ελαιώνα: Ανακοίνωση της Επιτροπής πολιτών
Μετά την Αναστολή εργασιών που είχε κερδηθεί στις 4 Δεκεμβρίου 2008 και ήταν το πρώτο καθοριστικό βήμα σήμερα γίνεται το δεύτερο: ακυρώνεται το Εμπορικό Κέντρο, το Δημαρχιακό Μέγαρο και το δεύτερο Εμπορικό Κέντρο του κ. Κακλαμάνη.
Η τσιμεντοποίηση που σχεδίασε ο κ. Σουφλιάς, με την κ. Μπακογιάννη και τον κ. Παπουτσή, με τη στήριξη των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ, η τσιμεντοποίηση που τόσο ένθερμα υποστήριξε ο κ. Κακλαμάνης, δέχθηκε ένα ισχυρό πλήγμα.
Η Επιτροπή μας συνεχίζει, αποφασιστικά, μαχητικά και με όραμα, τον αγώνα μέχρι την τελική νίκη: την υλοποίηση του Πάρκου στον Ελαιώνα, την υλοποίηση του κοινόχρηστου πρασίνου.
Οφείλουμε και θα κάνουμε κάθε προσπάθεια για να αφήσουμε στις επόμενες γενιές ένα Ελαιώνα με 700 στρέμματα κοινόχρηστου πρασίνου στην Αθήνα και 2.000 στρέμματα πρασίνου συνολικά.
Η Επιτροπή μας εκφράζει τις θερμότερες αγωνιστικές ευχαριστίες σε όλα τα κινήματα, τις συλλογικότητες, τις οργανωμένες δυνάμεις και τους ενεργούς πολίτες, που τη στήριξαν με την αλληλεγγύη τους.
Σε όλους όσους αυτό το διάστημα επιτέθηκαν στο ίδιο το Συμβούλιο της Επικρατείας, συκοφάντησαν και απείλησαν τους 130 πολίτες, διαστρέβλωσαν και έθεσαν πέπλο σιωπής στις απόψεις και τη δράση της Επιτροπής μας, ένα έχουμε να πούμε: σήμερα πρέπει να ντρέπονται για όλα όσα έγραψαν, είπαν, έκαναν.
Πέμπτη 14 Μαΐου 2009
4η χρονιά EurovisiOFF
Την Παρασκευή 15 Μαΐου από τις 7.30 το απόγευμα στο παρκάκι δίπλα στο σταθμό του ΗΣΑΠ στο Θησείο η Ανοιχτή Πόλη διοργανώνει για τέταρτη συνεχόμενη φορά την EurovisiOFF.Μια μουσική γιορτή, που τα τέσσερα τελευταία χρόνια διοργανώνεται μια μέρα πριν τον τελικό της Eurovision, και τείνει να εξελιχθεί σε θεσμό. Μια μουσική γιορτή με κεντρική ιδέα «για τη μουσική των πολιτισμών και όχι της κατανάλωσης».
Η φετινή EurovisiOFF δίνει τη σκηνή της στα εναλλακτικά ρεύματα μουσικής που δημιουργούνται στην Αθήνα από νέες και λιγότερο νέες μπάντες και καλλιτέχνες και κινούνται εκτός του κυρίαρχου πολιτιστικού πρότυπο, όπως αυτό προβάλλεται από τη βιομηχανία της μουσικής.
Γνωστά, λιγότερο γνωστά ή και τελείως άγνωστα στο ευρύ κοινό συγκροτήματα θα ανακατέψουν τη jazz με το hip hop, ελληνικές μουσικές με σύγχρονους ήχους, τη samba με τo funk, σε μια ανοιχτή μουσική γιορτή που φιλοδοξεί να έχει πολύ χορό και μουσική.
Στη EurovisiOFF4 συμμετέχουν οι:
(με σειρά εμφάνισης)
- Vicky B. & the acoustic troubles
- Imam Baildi soundsystem
- Banda Macamba
Eκτός από μουσική, η EurovisiOFF 4 θα φιλοξενήσει εκθέσεις εικαστικών από νέους καλλιτέχνες.