Κρατούμενοι: Στηρίζουμε αυτούς που μας στηρίζουν

Προς τους συγγενείς και τους συγκρατούμενούς μας

Εμείς, Ομάδα Κρατουμένων, κάνουμε έκκληση να στηρίξετε με πάθος το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς - ΣΥΡΙΖΑ. Αυτούς δηλαδή που μας στήριξαν και μας στηρίζουν, όλα αυτά τα χρόνια για τα δικαιώματα μας. Για τις άδειες που αυθαίρετα δεν δίνονται, για τα κλουβιά που μας έχουν στοιβαγμένους, τις εξοντωτικές ποινές, τον αυταρχισμό, τα παράνομα πειθαρχικά, τις απάνθρωπες μεταγωγές, την παράταση της κράτησής μας με άδικους νόμους, όπως αυτόν για τα 4/5. Είχαν υποσχεθεί αποσυμφόρηση και μάλιστα είχαν δεσμευτεί ότι θα αποφυλακιστούν 5.500 χιλιάδες μέχρι τον Μάη. Δεν το είδαμε. Αντίθετα, οι φυλακές γεμίζουν με νέες φουρνιές κρατουμένων. Πολλοί από μας κοιμούνται στο πάτωμα ή ο ένας πάνω στον άλλον. Άνθρωποι, που η πραγματική τους θέση είναι σε νοσοκομεία ή σε κέντρα απεξάρτησης εξοντώνονται στα μπουντρούμια των φυλακών.

Συγκρατούμενοι/ες μην δώσετε ψήφο στις ευρωεκλογές στους εχθρούς μας, στους βασανιστές μας, και σε αυτούς που μεθοδεύουν με κάθε τρόπο την εξόντωσή μας μέσα στις φυλακές.

Είναι απαράδεκτο συγκρατούμενοι/ες εμείς οι ίδιοι, οι συγγενείς και οι φίλοι μας να μην ψηφίσουμε όλοι μαζί ΣΥΡΙΖΑ. Όποιος από εμάς ψηφίσει Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΛΑΟΣ είναι σαν να ζητάει την τσιμεντοποίηση όλων των κρατούμενων, την εξόντωσή μας μέσα στα κολαστήρια - μπουντρούμια. Όπως αποδείχθηκε από τα πρακτικά της Βουλής στις 5, και 6 Μάη οι εισηγητές Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΛΑΟΣ ζήτησαν -ο καθένας με τον τρόπο του, περισσότερες φυλακές, αυστηρότερες ποινές, αυστηροποίηση των μέτρων για όσους και όσες έχουν καταδικαστεί για τα ναρκωτικά.

Να δώσουμε ψήφο στο ανθρώπινο κινηματικό ΣΥΡΙΖΑ. Για να ακούγονται τα αιτήματα μας, ιδιαιτέρως μέσα στην ευρωβουλή.

Συγκρατούμενοι, συγκρατούμενες, από τον Σεπτέμβρη του 2007 μέχρι τον Μάη του 2009, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει πάνω από διακόσιες επερωτήσεις και καταγγελίες για τις συνθήκες στις φυλακές και τα προβλήματα των κρατουμένων. Στελέχη και βουλευτές του έχουν επισκεφθεί τις περισσότερες φυλακές της χώρας ζητώντας να αλλάξει ριζικά ένα σύστημα που στηρίζεται στην τιμωρία και την εκδίκηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνεχώς μαζί μας μέσα και έξω από τις φυλακές. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κοντά στους απλούς ανθρώπους, στους φτωχούς, στους αδύναμους, στους μετανάστες, στους ασθενείς, στους ανθρώπους χωρίς φωνή και σε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο.

Είναι η μοναδική μας ευκαιρία να δώσουμε όλοι μαζί την ψήφο στον κινηματικό ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να στηρίξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή υπερασπίζεται όχι μόνο τα δικαιώματά μας, αλλά και τα δικαιώματα των μειονοτήτων, των φτωχών, των μεταναστών, των νέων, των εργαζομένων, των συνταξιούχων.

Συγκρατούμενοι και συγκρατούμενες, κάνουμε έκκληση να ψηφίσουμε όλοι ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου. Καμιά χαμένη ψήφος στα κόμματα που μας αντιμετωπίζουν εχθρικά. Πρέπει να καταψηφίσουμε Ν.Δ., ΛΑΟΣ, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ, που όπως αποδεικνύεται έμπρακτα και μέσα στη Βουλή, όχι μόνο αδιαφορούν για μας, αλλά στηρίζουν αδικίες και νόμους, που δεν υπάρχουν πουθενά στην Ευρώπη».

Να σταματήσουμε όσους ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ τη ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ

Σήμερα το πρωί ενημερωθήκαμε ότι το βιβλιοπωλείο ΑΜΟΝΙ στην πλατεία Μερκούρη δέχτηκε επίθεση. Δεν πρόκειται για ένα τυχαίο γεγονός! Κάποιοι πέταξαν ένα τούβλο στην βιτρίνα του βιβλιοπωλείου. Το βιβλιοπωλείο είναι γνωστό για την πολιτιστική και κοινωνική δράση του στη γειτονιά και στο παρελθόν είχαν γραφεί ρατσιστικά - φασιστικά συνθήματα στους τοίχους του. Αν συνδυάσει κανείς αυτό το γεγονός με τις επιθέσεις που στο πρόσφατο παρελθόν δέχτηκαν τόσο τα γραφεία του ΣΥΝ στα Πετράλωνα (2 φορές σε 3 μήνες, με την τελευταία στις 23/10/08) όσο και το στέκι Αντίπνοια (7/08), οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για άνανδρη επίθεση φασιστοειδών.

Όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες της περιοχής είμαστε αλληλέγγυοι στα παιδιά που έχουν το βιβλιοπωλείο και στηρίζουμε την προσπάθεια τους να παρέμβουν στα πολιτιστικά πράγματα της περιοχής.

Εξω οι φασίστες από τις γειτονιές!

Αναρτούμε το ηλεκτρονικό μήνυμα που λάβαμε από το βιβλιοπωλείο ΑΜΟΝΙ

"Σήμερα το πρωί βρήκαμε τη βιτρίνα του βιβλιοπωλείου Αμόνι σπασμένη με τούβλο. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, Τον τελευταίο καιρό οι φασίστες της Χρυσής Αυγής προκαλούν με επιθέσεις εναντίον μεταναστών, με τη φωτιά που βάλανε σε τέμενος στον Άγιο Παντελεήμονα με κίνδυνο να καούν πέντε άνθρωποι, με επιθέσεις σε προεκλογικά περίπτερα αριστερών οργανώσεων και τώρα και στο βιβλιοπωλείο.
Είναι γνωστό στη γειτονιά ότι το βιβλιοπωλείο είναι δραστήριο σε θέματα κοινωνικά αντιπολεμικά οργανώνει συζητήσεις, έχει συμπαρασταθεί μέσα από συλλογικότητες στην Κωνσταντίνα ΚΟύνεβα και γι'αυτό δέχτηκε και άλλη μία επίθεση με υβριστικά συνθήματα.
Σας ενημερώνουμε για το γεγονός και θα επικοινωνήσουμε ξανά σύντομα."

Μ. Παπαγιαννάκης: η Αριστερά χάνει ένα απο τα πιο φωτεινά της μυαλά

Αναδημοσίευση από το TVXS

Έφυγε από τη ζωή ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Ανθρωπος με βαθειά σκέψη, ξεχωριστό ήθος και πολιτικό πολιτισμό ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν έπαψε μέχρι την τελευταία στιγμή να αναλύει διεισδυτικά τις εξελίξεις. Τελευταίο δείγμα γραφής, η συνέντευξη του στην «Αυγή».

Βιογραφικό

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα, στις 19 Αυγούστου 1941.

Σπούδασε Νομικά, Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες σε Αθήνα, Μονπελιέ και Παρίσι. Εργάστηκε ως καθηγητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού 2, στο Ινστιτούτο Διοίκησης Επιχειρήσεων του Ορσαί και στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο του Μονπελλιέ.

Έκανε έρευνες και μελέτες πάνω στη μεσογειακή οικονομία, την ΕΟΚ, την Κινεζική αγροβιομηχανία, την αλιεία στην Ελλάδα και άλλες, για λογαριασμό της ΕΟΚ, της ΓΚΑΤΤ και του ΟΗΕ, από το 1967 ως το 1987.

Υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης στο Πάντειο και είχε συνεργαστεί και αρθρογραφήσει στο Βήμα, τον Οικονομικό Ταχυδρόμο, το Αντί, την Αυγή και τον Πολίτη.

Πολιτική

Ως το 1963 ήταν μέλος της ΕΔΑ. Κατά τη στρατιωτική χούντα (1967-1973) εντάχτηκε στη Δημοκρατική ‘Aμυνα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ καθώς επίσης και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Εθνικής Γραμματείας της. Εντάχθηκε στον Συνασπισμό έγινε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του καθώς και της Πολιτικής Γραμματείας του, υπεύθυνος του Τμήματος Οικολογία και Ποιότητα της Ζωής. Μαζί με διάφορα άλλα στελέχη του κόμματος ανήκε στην τάση Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΝ.

Εξελέγη ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στις ευρωεκλογές του ευρωεκλογές του 1989, του 1994 και του 1999. Στις εκλογές 2007 εκλέχθηκε Βουλευτής στη Β’ Αθηνών, τρίτος σε σταυρούς μέσα στο κόμμα του.

Διαβάστε την τελευταία του συνέντευξη στην εφημερίδα «Αυγή», η οποία δημοσιεύτηκε στις 17/05/2009:

* Μπορούμε να βγούμε από την κρίση με περισσότερα δικαιώματα για τους εργαζομένους, όπως υποσχέθηκε ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Θαπατέρο;

Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Δεν έχει, όμως, σχέση με την κρίση. Υπό προϋποθέσεις, η κρίση μπορεί να φέρει άλλα θετικά.

* Όπως;

Αλλαγές στον τρόπο κατανάλωσης, στην κυκλοφορία, στην οργάνωση της ζωής της πόλης, μια πιο λιτή αντίληψη για τη ζωή, που είναι πιο κοντά στις οικολογικές αντιλήψεις.

* Ακούσαμε τον πρώην πρωθυπουργό κ. Σημίτη να αποδίδει πολλά από τα δεινά της Ευρώπης στον κ. Μπαρόζο.

Δεν νομίζω ότι είναι τόσο αφελής. Βάρεσε τον κ. Μπαρόζο, και σωστά, γιατί αυτό που εκκρεμεί είναι αν τα κράτη μέλη θα τον ψηφίσουν για πρόεδρο της Κομισιόν. Επομένως για τον “Μπαρόζο σου μιλάω, για τον Μπαρόζο μου μιλάς”. Θα έπρεπε να ήταν διαβολική προσωπικότητα για να ευθύνεται για όλα τα δεινά. Η κρίση είναι αποτέλεσμα της συνολικής λειτουργίας του συστήματος.

* Μήπως είναι και αποτέλεσμα της λειτουργίας της Ε.Ε.;

Δεν υπήρξε μεγάλη αντίφαση ανάμεσα στο ένα και στο άλλο. Ωστόσο η ύπαρξη της Ε.Ε. και ορισμένοι μηχανισμοί της βοήθησαν και στο να αμβλυνθούνε, για ένα διάστημα τουλάχιστον, πλευρές της κρίσης. Πρέπει να σκεφτούμε τι θα γίνει στο μέλλον, δηλαδή για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση, για το κοινό νόμισμα. Είδατε ότι χώρες που ήταν φανατικά εναντίον τώρα παρακαλάνε να γίνουν ακόμα και αύριο το πρωί μέρος της ευρωζώνης.

* Αν μπορούσαμε με τίτλους να πούμε 3-4 πράγματα που θα έπρεπε να γίνουν για την Ε.Ε., ποια θα ήταν αυτά;

Να προχωρήσει ταχύτητα η ευρωπαϊκή ενοποίηση. Εν πάση περιπτώσει, επειδή αυτό δεν θα γίνει σε μια μέρα, να προχωρήσει αμέσως η ενοποίηση της οικονομικής διαχείρισης. Να υπάρξει οικονομική πολιτική, να αποκτήσει η Ε.Ε. έναν υπουργό Οικονομικών και ένα συμβούλιο. Κάνει εν μέρει αυτή τη δουλειά η άτυπη σύνοδος των υπουργών της ευρωζώνης, λόγω της ύπαρξης του κ. Γιουνκέρ. Αν φύγει όμως; Επίσης ένα ευρύ πανευρωπαϊκό πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων, με στόχο να τονώσει την οικονομία και να δημιουργήσει θέσεις απασχόλησης.

* Μου δώσατε καλή πάσα για να σας ρωτήσω για την πρόβλεψη του κ. Γιούνκερ περί ενδεχόμενης κοινωνικής έκρηξης.

Αυτό το λένε πολλοί. Δεν νομίζω πάντως ότι ο κ. Γιουνκέρ έκανε κάποια νέου τύπου ανάλυση.

* Οι θέσεις που εκφράζει η σοσιαλδημοκρατία μάλλον είναι οι ζητούμενες, όμως τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα δεν έχουν την ίδια απήχηση. Πού το αποδίδετε;

Όταν κάποιες ιδέες-προτάσεις έχουν ωριμάσει ιστορικά, είναι σωστές και αναγκαίες, πολλές φορές αυτονομούνται από τους πολιτικούς φορείς που τις γέννησε. Και όταν πολιτικοί φορείς της σοσιαλδημοκρατίας αυτονομούνται από τις βασικές αρχές, όπως δημόσια παρέμβαση, δημόσιος τομέας, επενδύσεις από το κράτος, και πάνε προς αλλού, τα υιοθετούν όλοι. Από τον Ομπάμα μέχρι τους πάντες.

Είμαι πεπεισμένος ότι πρέπει να γίνει προσπάθεια να επιστρέψουν οι σοσιαλδημοκράτες και όσοι είναι γύρω τους στις βασικές αρχές που είχαν εδώ και δεκαετίας, που είναι μεταρρύθμιση, εκσυγχρονισμός, δημόσια παρέμβαση, κοινωνικό κράτος και να προστεθεί η οικολογία.

* Δεν έπαιξε ρόλο ότι από το τέλος της δεκαετίας του '90 και μετά, προσδέθηκαν με πολλές συντηρητικές επιλογές;

Τότε δεν υπήρχε ανοιχτή κρίση. Ήθελαν να δοθεί ένας αέρας στην πορεία της οικονομίας, που, καλώς ή κακώς, κακώς λέω εγώ, θεωρούσαν ότι μπορεί να γίνει με την προσέγγιση με τους νεοφιλελεύθερους.

* Παίζει ρόλο ότι δεν υπάρχει και κάποια εμβληματική φιγούρα ή προσωπικότητες στον χώρο της που να τραβήξουν το κάρο;

Προφανώς. Πέραν από τις ιδέες που θα την σπρώξουν, όντως οι ηγεσίες είναι ανεπαρκέστατες.

* Έχετε την αίσθηση ότι αυτόν τον ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο έχει φτάσει να τον παίζει ο Ομπάμα;

Μερικοί το ελπίζουν πολύ βιαστικά. Ο Ομπάμα, αν περάσει μια-δυο ιδέες, όπως η επιστροφή στην ανάγκη της δημόσιας παρέμβασης, καλό θα είναι, γενικώς...

* Τρεις εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές, πώς κρίνετε το επίπεδο της αντιπαράθεσης;

Δεν υπάρχει καμία αντιπαράθεση ουσίας σχετικά με την ευρωπαϊκή πολιτική.

* Το αποδίδετε στη στάση των δυο μεγάλων κομμάτων, που επικεντρώνονται στα σκάνδαλα;

Όχι μόνο επικεντρώνονται, αλλά μας λένε ανοιχτά και καθαρά ότι τους βολεύει αυτή η συζήτηση.

* Γιατί έκλεισε ο πρωθυπουργός τη Βουλή;

Ο κ. Καραμανλής έκλεισε τη Βουλή για να κλείσει ένα κεφάλαιο, αυτό της παραγραφής. Μας είπε ότι το έκανε για να μπούμε στην πραγματική συζήτηση. Πείτε μου ένα θέμα που έθεσε είτε ο ίδιος είτε στελέχη του.

* Σε πρόσφατη συνέντευξή σας, σχολιάσατε ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μπει σε μια διαδικασία άκριτης υιοθέτησης αιτημάτων, χωρίς, ταυτόχρονα να παίρνει θέση στα μεγάλα ζητήματα...

Παίρνει όλο και λιγότερο θέση -όχι ότι είχε και πολλές- όσο πλησιάζουν οι εκλογές. Σε ένα βαθμό αυτή η πίεση συμβαίνει πάντοτε, όμως στο ΠΑΣΟΚ παρά έχει γίνει το κακό. Δυστυχώς, γιατί αυτό δεν βοηθάει να έρθουμε σε πραγματική συζήτηση για τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, από την πορεία προς την πολιτική ενοποίηση της Ε.Ε. έως το κοινωνικό κράτος.

* Μέσα σε αυτήν την κατάσταση, πώς βλέπετε τον ΣΥΡΙΖΑ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μιλήσει περισσότερο, όχι μόνο καταγγέλλοντας. Να προτείνει και να κάνει πολιτικές αναλύσεις με άμεσο αποτέλεσμα και κινητοποιήσεις. Για παράδειγμα, όταν βάλαμε τους ελεύθερους χώρους ως θέμα. Δεν μείναμε στη θεωρητική ανάλυση. Κάναμε παρουσίαση ολοκληρωμένων θέσεων, κάναμε κινητοποιήσεις και πολλά άλλα. Πρέπει και σε άλλα μεγάλα θέματα, όπως το κοινωνικό κράτος, η οικολογία, να κάνουμε το ίδιο.

* Ποιο θα είναι το θετικό αποτέλεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ;

Θετικό είναι ότι μπορεί να ξεπερνάει τις παρελθούσες επιδόσεις και να πλησιάζει τους γενικούς στόχους.

* Με τους Οικολόγους Πράσινους ψηλά στις δημοσκοπήσεις, τι ρόλο θα παίξει στην ψήφο η οικολογική παράδοση της ανανεωτικής αριστεράς;

Τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων είναι επιπόλαια, ανεβοκατεβαίνουν. Οι Οικολόγοι παίρνουν και από εμάς, παίρνουν, όμως, και από τη Ν.Δ. αλλά και την αδιευκρίνιστη ψήφο. Δεν γίνεται σε δυο μέρες να διαμορφώσεις μια πολιτική που έπρεπε να το κάνεις από πρόπερσι, τότε που η πλειοψηφία μας αρνήθηκε οργανωτική και πολιτική προσέγγιση με τους Οικολόγους Πράσινους.

Η ριζοσπαστική οικολογία στηρίζεται στη δύναμη των πολιτών

"Η οικολογία και η περιβαλλοντική πολιτική δεν μπορεί να είναι ένα σύνθημα πρέπει να είναι στοχευμένη στρατηγική σύγκρουσης με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα"

Α. Τσίπρας

Με τον ΣΥΡΙΖΑ για το περιβάλλον και την οικολογία

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, ενεργά μέλη κινήσεων πολιτών και περιβαλλοντικών οργανώσεων, ειδικοί επιστήμονες και ερευνητές, συναντηθήκαμε τα τελευταία χρόνια σε δεκάδες οικολογικά μέτωπα.

Θεωρούμε ότι τα περιβαλλοντικά κινήματα στη χώρα μας έχουν συμβάλλει στην ουσιαστική δημόσια ανάδειξη των προβλημάτων, έχουν κερδίσει μικρές και μεγάλες νίκες ενώ αποτελούν τη βασική δύναμη ανατροπής των κυρίαρχων αναπτυξιακών πολιτικών.

Εργαζόμαστε για την ενδυνάμωση της κοινωνικής και πολιτικής οικολογίας και το περαιτέρω «πρασίνισμα» της σκέψης και των πρακτικών του ΣΥΡΙΖΑ.

Υποστηρίζουμε τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς γιατί προτείνει τον ριζικό οικολογικό μετασχηματισμό οικονομίας και κοινωνίας, ενώ μετέχει στα κινήματα για την πόλη, το περιβάλλον και την οικολογία, οικοδομώντας μέσα από τη δράση τις δημοκρατικές προϋποθέσεις των αναγκαίων αλλαγών.

Για τη συλλογή υπογραφών: perivallonsyriza@gmail.com

υπογραφές: ονοματεπώνυμο κίνηση / ειδικότητα περιοχή

Επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα στο εργοτάξιο του Ελαιώνα

Σε δηλώσεις του προς τους δημοσιογράφους, τόνισε:

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος γιατί βλέπω ότι τα έργα προχωρούν και πλέον δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σταματήσει το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Ταυτόχρονα, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος και περήφανος και ως Αθηναίος πολίτης αλλά και ως φίλος του Παναθηναϊκού που θα έχουμε ένα γήπεδο-στολίδι, φιλικό προς το περιβάλλον - διότι γύρω-γύρω θα έχει πράσινο - και καθαρό από επιχειρηματικές επιδιώξεις. Το γήπεδο προχωράει και θα προχωρήσει. Δεν θα προχωρήσουν κάποιες άλλες επιχειρηματικές επιδιώξεις, αλλά το ζητούμενο των φίλων του Παναθηναϊκού είναι να προχωρήσει το γήπεδο. Και θέλω να δηλώσω για άλλη μια φορά ότι έστω και την ύστατη στιγμή πρέπει να γίνει αποδεκτό από τον Δήμο της Αθήνας το αίτημα της Ανοιχτής Πόλης, προκειμένου να υπάρξουν οι απαραίτητες εκείνες διαδικασίες, να εργαστεί, δηλαδή, ο Δήμος, προκειμένου όποια προβλήματα, νομικά ή οικονομικά προκύψουν, να καλυφθούν από την πλευρά του Δήμου, όπως έχει υποχρέωση να κάνει.

Είμαι αισιόδοξος ότι σε 19-20 μήνες θα έχουμε γήπεδο αλλά και έναν σημαντικό χώρο αναψυχής, μαζικού αθλητισμού ενδεχομένως, σε 56 στρέμματα, έναν χώρο ανάσας για τους πολίτες της Αθήνας, που ζουν σ’ αυτήν την βαριά τσιμεντούπολη, που πρέπει, επιτέλους, όσους από τους χώρους έχουν απομείνει, να τους αξιοποιήσει προς όφελος της κοινωνίας, προς όφελος των πολιτών.

Για τους Οικολόγους Πράσινους,

Αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα "Αριστερά!" (τ.266, 08/05/2009 ) ένα κείμενο πολιτικής κριτικής του Γιάννη Αλμπάνη στο κόμμα των Οικολόγων Πράσινων.

Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις για ένα κόμμα, όπως οι Οικολόγοι Πράσινοι, που σου είναι πολύ λίγο γνωστό. Σπεύδω να προλάβω την αντίρρηση που θα μπορούσε να εγερθεί. Όχι, δεν είμαι από αυτούς που αντλούν την πληροφόρησή τους αποκλειστικά από τα μεγάλα εμπορικά ΜΜΕ. Αντιθέτως, θα έλεγα ότι μάλλον ενημερώνομαι πολύ περισσότερο από ανεξάρτητες-εναλλακτικές πηγές, παρακολουθώ την κίνηση ακόμα και πολύ μικρών πολιτικών ομάδων, και γενικά πολύ σπάνια μου ξεφεύγει κάποια κινηματική δραστηριότητα. Επίσης, σπεύδω να αντιπαρέλθω τη δεύτερη πιθανή αιτίαση στον ισχυρισμό μου περί του αγνώστου των Οικολόγων. Και εγώ ξέρω τους δύο βασικούς τηλεοπτικούς εκπροσώπους τους (Τρεμόπουλο και Χρυσόγελο) και μερικά ακόμα στελέχη (φευ! μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού) που έχω συναντήσει κατά καιρούς σε διάφορες δραστηριότητες. Ένα κόμμα, όμως, δεν μπορεί να είναι μια χούφτα στελέχη. Πώς μπορεί, λοιπόν, κανείς να τοποθετηθεί για ένα πολιτικό σχήμα που κινείται στη σφαίρα του αγνώστου ή, το λιγότερο, του ελάχιστα γνωστού; Μια πρώτη προσέγγιση θα μπορούσε να είναι η κριτική αποτίμηση της ιστορικής πορείας των Ευρωπαίων Οικολόγων, μιας και οι Οικολόγοι προβάλλουν ιδιαίτερα τη συμμετοχή τους στο κόμμα των Ευρωπαίων Πράσινων. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε, δηλαδή, για ένα σπουδαίο κίνημα της δεκαετίας του ’70, που έδωσε αξιοσημείωτους αγώνες ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος και την απειλή του πυρηνικού πολέμου, για να αφομοιωθεί γρήγορα από την Κίρκη του πολιτικού συστήματος (πολύ πιο γρήγορα από ό,τι η παραδοσιακή Αριστερά…), και να καταλήξει στην ενεργή υποστήριξη, από υπεύθυνες κυβερνητικές θέσεις, των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία, του βάρβαρου αυτού πολέμου που κατέστρεψε χιλιάδες ζωές και έπληξε ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. Όμως, μια προσέγγιση με βάση το ευρωπαϊκό παρελθόν θα μπορούσε να είναι άδικη, μιας και το παρελθόν δεν προδιαγράφει κατ’ ανάγκη το παρόν, και, επιπλέον, ένα κόμμα μπορεί να μην ταυτίζεται με τους Ευρωπαίους εταίρους του. Μια δεύτερη προσέγγιση θα μπορούσε να είναι η κριτική ανάγνωση του πολιτικού προγράμματος των Οικολόγων Πράσινων, στο οποίο κεντρική θέση έχει η πρόταση για ένα ευρωπαϊκό πράσινο New Deal. Η συγκεκριμένη πρόταση χαρακτηρίζεται από την αντίφαση ότι ενώ περιγράφει με μεγάλη ακρίβεια τις "πράσινες επενδύσεις" που είναι αναγκαίο να γίνουν, αφήνει μάλλον θολό το πού θα βρεθούν τα 500 δισεκατομμύρια ευρώ που απαιτούνται για να δημιουργηθούν 5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στην ΕΕ (οι προτάσεις του τύπου "να περιοριστεί η φοροδιαφυγή" μάλλον δεν είναι πολύ συγκεκριμένες). Πέραν όμως της ασάφειας, το βασικό ζήτημα είναι ότι το προτεινόμενο New Deal, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου New Deal (με την έννοια που πήρε αυτό την εποχή του Ρούζβελτ). Ο "πράσινος" στόχος είναι η δημιουργία 5 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας, ενώ σήμερα στην ΕΕ υπάρχουν 20 εκατομμύρια άνεργοι, αριθμός που αυξάνεται ραγδαία. Όταν ακόμα και στα σχέδια επί χάρτου που κάνεις, δεν έχεις σα στόχο την πλήρη απασχόληση, πώς ακριβώς διαφοροποιείσαι από το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο μπλοκ; Εντούτοις, ακόμα και η προσέγγιση με βάση την κριτική στο πρόγραμμα, θα μπορούσε να είναι απατηλή. Πολλές φορές, σχήματα με συντηρητικά προγράμματα έχουν παίξει πολύ πιο προωθητικό ρόλο από ό,τι ορισμένοι που πλειοδοτούν στα μεγάλα λόγια. Έχω την αίσθηση ότι η καλύτερη προσέγγιση είναι με βάση την πράξη. Οι πολιτικοί οργανισμοί κρίνονται πολύ περισσότερο με βάση αυτά που πράττουν τώρα, και όχι τόσο με βάση όσα διακηρύτταν ή έχουν πράξει στο παρελθόν. Εν προκειμένω, για τους Οικολόγους Πράσινους, η πράξη έγκειται στην απουσία τους (με ελάχιστες εξαιρέσεις) από τα κινήματα για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα από αυτά που έρχονται σε μετωπική σύγκρουση με τις καθεστωτικές δυνάμεις, καθώς και στην υιοθέτηση άκρως συντηρητικών εκλογικών επιλογών, όπως η υποστήριξη του νεοφιλελεύθερου Μπουτάρη (τώρα συμμετέχει στο κόμμα Μάνου) στις δημοτικές εκλογές στη Θεσσαλονίκη. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το ότι από αυτόν τον ορυμαγδό μεταδεκεμβριανών οικολογικών πρωτοβουλιών απουσιάζει παντελώς το κόμμα που έχει σα σημαία του το περιβάλλον, αυτό το ίδιο κόμμα που λέει ότι δεν έχει πρόβλημα να κυβερνήσει είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με τη ΝΔ (τις δύο εκδοχές, δηλαδή, του κόμματος των εργολάβων και του λιγνίτη) χάριν… της προστασίας της φύσης. Και είναι σκανδαλώδες το ότι την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ δέχεται σκληρότατες επιθέσεις για τον Ελαιώνα από τον Κακλαμάνη και το σύνολο του πολιτικού συστήματος, αντιπροσωπεία των Πράσινων επισκέπτεται το δήμαρχο του τσιμέντου για να του χαρίσει (μπροστά στις κάμερες, εννοείται) ένα… ποδήλατο. Στην πραγματικότητα, οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι ένα κόμμα που κινείται στη σφαίρα του αγνώστου μόνο από κινηματικής σκοπιάς. Στο σύμπαν της αστικής πολιτικής, της ιδιωτικής τηλεόρασης και των δημοσκοπήσεων έχουν το δικό τους αναγνωρίσιμο ρόλο. Γιάννης Αλμπάνης